|
Barbarze A.
ta jedna chwila dziwnego olśnienia kiedy ktoś nagle wydaje się piękny bliski od razu jak dom kasztan w parku łza w pocałunku taki swój na co dzień jakbyś mył włosy z nim w jednym rumianku ta jedna chwila co spada jak ogień nie chciej zatrzymać rozejdą się drogi --- samotność łączy ciała a dusze cierpienie ta jedna chwila nie potrzeba więcej to co raz tylko --- zostaje najdłużej Jan Twardowski |