powrót do strony głównej !!!

DOWÓDZTWO NIEMIECKIE

Hitler Adolf (1889-1945), polityk nazistowskich Niemiec, führer (wódz) III Rzeszy. Urodził się w Austrii w miejscowości Braunau. Czynił bezskuteczne wysiłki, aby studiować malarstwo w Wiedniu. W czasie I wojny światowej walczył jako ochotnik w armii niemieckiej na froncie zachodnim, za co został dwukrotnie odznaczony Krzyżem Żelaznym. Przebywając w szpitalu na Pomorzu (oślepiony czasowo gazem bojowym) dowiedział się o zawieszeniu broni. Uznał ten krok za zdradę i stworzył ideę o ciosie w plecy zadanym państwu niemieckiemu przez komunistów. W 1919 wstąpił do Niemieckiej Partii Robotniczej, której nazwę w następnym roku zmienił na NSDAP. Stanął na jej czele w 1921. Po nieudanym puczu monachijskim w 1923 (inaczej pucz piwiarniany) został skazany na pięć lat więzienia i osadzony w więzieniu w Landsbergu. Napisał tam książkę Mein Kampf (Moja walka), w której sformułował program ruchu nazistowskiego. Żądał w nim przestrzeni życiowej (Lebensraum) dla Niemców, która miała im się należeć jako narodowi Panów (Herrenvolk). Doktryna ta zawierała wyraˇne koncepcje rasistowskie, nacjonalistyczne i lewicowe. Po przedterminowym zwolnieniu z więzienia skupił wokół siebie grono ambitnych i bezwzględnych współpracowników (Göring, Goebbels, Hess, Himmler). Wykorzystując swoje zdolności oratorskie i talenty demagogiczne oraz korzystając z kryzysu gospodarczego doprowadził do przejęcia władzy przez swoją partię w 1933. W 1932 przegrał z Hindenburgiem wybory prezydenckie, ale otrzymał aż 40% głosów. 
30 I 1933 został kanclerzem i rozpoczął etap skupiania władzy w swoim ręku. Po pożarze Reichstagu przeprowadził ustawę, która dawała rządowi prawo wydawania dekretów z mocą ustawy. Po śmierci Hindenburga w 1934 został prezydentem i ogłosił się wodzem. Rozprawił się z opozycją, tworząc dla niewygodnych obywateli obozy koncentracyjne. W 1934 w wyniku "nocy długich noży" usunął z partii kilkuset nazistów skupionych wokół E. Röhma. 
Rozpoczął politykę zbrojeń i pokojowych podbojów zajmując kolejno Nadrenię w 1936, Austrię w 1938 (Anschluss Austrii), Czechy w 1939. Rozpętał wraz z J.W. Stalinem II wojnę światową zawierając 23 sierpnia układ ze Związkiem Radzieckim (pakt Ribbentrop-Mołotow). 
W wyniku działań wojennych prawie cała Europa znalazła się pod panowaniem niemieckim. Po porażce w bitwie o Anglię Hitler zdecydował się na prewencyjne uderzenie na ZSRR. Po bitwie pod Moskwą (1941) przejął osobiste dowództwo nad kampanią wschodnią i w efekcie podejmowania decyzji ideologicznych, a nie wojskowych doprowadził do klęski armii niemieckiej w wojnie z ZSRR. W latach 1944-1945 skoncentrowane uderzenia alianckie doprowadziły do klęski III Rzeszy, w wyniku której Hitler popełnił 30 IV 1945 w Berlinie samobójstwo, uśmiercając wcześniej swoją żonę E. Braun. 
Blaskowitz Jochannes Blaskowitz (1883-1948) generał niemiecki. Jako dowódca 8 Armii uczestniczył w agresji na Polskę. D-ca 2 i 9 Armii, następnie 1 Armii i Grupy Armii "G" (1940-44), d-ca Grupy Armii "H" (1945). Uznany przez Międzynarodowy Trybunał Wojskowy w Norymberdze za zbrodniarza wojennego; popełnił samobójstwo.
Walter von Brauchitsch Walter von Brauchitsch (1881-1948) marszałek niemiecki. Dowódca wojsk lądowych Rzeszy w latach 1938 - 1941 , usunięty przez Hitlera w 1941 roku. Zmarł w więzieniu w 1948 roku.
Herman Goring Hermann Goring (1893-1946). Jeden z czołowych działaczy partii hitlerowskiej (NSDAP) i marszałek Rzeszy. Premier pruski (1933-45). Przewodniczący Reichstagu (1932-45), minister lotnictwa i naczelny  dowódca lotnictwa Rzeszy (1936-45). Generalny pełnomocnik gospodarki zbrojeniowej (1937-45), pierwszy desygnowany następca Hitlera (1.IX.1939-45). Skazany na karę śmierci w procesie norymberskim za zbrodnie wojenne; popełnił samobójstwo.
Heinz Guderian Heinz Guderian (1888-1954) niemiecki generał i teoretyk wojskowy; dowódca XIX Korpusu Pancernego w kampanii przeciwko Polsce (1939), d-ca Grupy Pancernej GUDERIAN (1940), dowódca 2 grupy pancernej i 2 armii pancernej w wojnie niemiecko-radzieckiej (1941); szef sztabu generalnego wojsk lądowych (VII 1944-III 1945). Autor min. "Achtung Panzer !" i "Erinnerungen eines Soldaten"
Wilhelm Keitel Wilhelm Keitel (1882-1946) feldmarszałek niemiecki, szef sztabu Naczelnego Dowództwa Wehrmachtu i najbliższy współpracownik Hitlera (1938-1945). Skazany za zbrodnie wojenne na śmierć.
Kuchler  
List Wilhelm List (1880-1971) feldmarszałek niemiecki, dowódca 4 korpusu armijnego oraz 2 i 5 grupy armijnej (1935-39), dowódca 14 Armii w kampanii przeciwko Polsce, d-ca 12 Armii (1940-41), d-ca obszaru operacyjnego "Sud-Ost" (1941), d-ca GA "A" (1942). Za zbrodnie wojenne w Jugosławii i Grecji skazany na dożywotnie więzienie. Przedtermonowo zwolniony (1952).
Erich Reader Erich Reader (1876-1960) admirał niemiecki. Naczelny dowódca niemieckiej marynarki wojenej (Kriegsmarine) w latach 1935-43. W obliczu narastających spięć z Hitlerem podał się do dymisji. Jego miejsce zajął Karl Donitz. Skazany w Procesie Norymberskim na dożywotnie więzienie za zbrodnie wojenne, następnie zwolniony przedterminowo (1955). Autor książki "Meine Leben"
Reichenau  
Gerd von Runstedt Gerd von Runstedt (1875-1953) felmarszałek niemiecki, uczestnik I-ej wojny światowej, oficer Reichswehry, dowódca Grupy Armii "Sud" podczas agresji na Polskę , a następnie na ZSRR, d-ca GA "A" (1940), d-ca obszaru operacyjnego "West" (1924-45)
von Bock  
Von Kluge  
Albert Kesserling (1885-1960) feldmarszałek niemiecki, dowódca pierwszej (od 1938) i drugiej floty powietrznej (1940-43), dowódca lotnictwa we wschodniej części Morza Śródziemnego (1942-43), dowódca GA "C" we Włoszech (1943), naczelny dowódca Frontu Zachodniego (1945), skazany na karę śmierci za zbrodnie wojenne, ułaskawiony i uwolniony.
Aleksander Lohr (1885-1947) niemiecki generał lotnictwa. Min. dowódca 4 Floty Powietrznej, która uczestniczyła w kampaniach przeciwko Polsce , Jugosławii i Grecji (1939-41). W maju 1945 przekazany Jugosławii, za brodnie wojenne został skazany na karę śmierci i stracony.
Wilhelm Leeb (1876-1956) feldmarszałek niemiecki, uczestnik I wojny światowej , oficer Reichswehry, jako dowódca 12 Armii (1938) okupował Sudety , dowódca GA "C" (1939-41). Po niepowodzeniach i wysokich stratach pod Leningradem przeniesiony 16 I 1942 r. w stan spoczynku.
 

Jeżeli chcesz mi coś doradzić, pomóc budować tę stronę lub może kolekcjonujesz militaria z II-ej wojny światowej albo po prostu chcesz się zgadać to pisz :


Copyright Ó 2001 Bolek Rosiński , Łódź . Wszelkie prawa zastrzeżone !!!

Wszystkie użyte materiały pochodzą z moich prywatnych zbiorów